မခင္ႏွင္းဆီ

မခင္ႏွင္းဆီ

မူးေ၀လို႕ေျခြမယ့္လူေတြအတြက္
ဆူးေတြနဲ႕ေ၀တဲ့
မင္းရဲ႕ အလွက
ငါ့ အတြက္ေတာ့
ရင္ေမာစရာပါ ..

အခ်ိန္မလြန္
ညိွဳးမစြန္းေသးတဲ့
မင္းရဲ႕ ဘ၀ကို
ဆူးေတြနဲ႕ဆိုလည္း
ငါ လက္လွမ္းမွီခ်င္ပါေသးတယ္

ကိုတိုး

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား (၇)

“သားေလးေမြးရင္ ကိုယ့္နာမည္ေပးပါ” .... “သားေလးေမြးရင္ ကိုယ့္နာမည္ေပးလိုက္ပါ” ဆိုတဲ့ အဆိုေတာ္ လႊမ္းမိုး သီခ်င္းကို ကိုတိုးတို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဗိုက္ႀကီးသယ္ေတြ ျမင္တိုင္း အၿမဲတမ္းလိုလို ဆိုတတ္က်ပါတယ္။ ဟိုးအရင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀က ဗိုက္တကားကားနဲ႕ အတန္းေဖာ္ တစ္ေယာက္ သူ႕ ေယာက်ၤားနဲ႕ ေက်ာင္းခန္းထဲ၀င္လာတုန္း စစေနာက္ေနာက္ ဆိုလိုက္မိလို႕ သူ႕ေယာက်ၤားက ေဒါသမီးေတြ ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ့ အၾကည့္နဲ႕ ၾကည့္သြားပါေလရဲ႕ ဗ်ာ။ လမ္းသြားရင္းလည္း ဗိုက္ႀကီးသည္ေတြ ျမင္တိုင္း စစေနာက္ေနာက္ ဆိုတတ္က်ေသးပါတယ္။ တစ္ခါတုန္းကေတာ့ “ရွင့္နာမည္သာေျပာပါ .. ကၽြန္မသာ သားေလးေမြးရင္ ရွင့္နာမည္ ေပးလိုက္ပါ့မယ္” လုိ႕ အာၾကမ္းၾကမ္းနဲ႕ လာသရမ္းသြားတဲ့ မမဗိုက္ႀကီးသည္ ရဲ႕ မထင္မွတ္တဲ့ အျပဳအမူေၾကာင့္ အာေစးစြာ ငိုင္ေငးသြားသူက ကၽြန္ေတာ္ပါ။ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္လွတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း “ဟုတ္ .. ဟုတ္ .. ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ကိုတိုး ပါ ခင္ဗ်ာ” လုိ႕ ေျဖလိုက္မိတာက သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ ဟာသေတာင္ ေျမွာက္ခဲ့ပါတယ္။

တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း ဒီလို စ က်ပါေသးတယ္။ ဥပမာ အတြဲ ႏွစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္တို႕ အေရွ႕ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားလို႕ကေတာ့ .. “မင္း ေမာင့္ကို အရြဲ႕တိုက္ၿပီး ဒီေကာင္နဲ႕ တြဲျပတာေပါ့ေလ ... ရပါတယ္ ကြာ ... ရပါတယ္ ...” တို႕၊ “မင္းအတြက္ ကိုယ္ သိပ္စိုးရိမ္တယ္ကြာ” တို႕ ဆိုၿပီး မၾကားတၾကား တိုးတီးစြာ ရုိက္ကြင္းထဲမ်ား ေရာက္ေနတဲ့ ရုပ္ရွင္မင္းသားဆန္ဆန္ ငိုေတာ့မယ့္ အသံေလးနဲ႕ ခပ္တည္တည္ နဲ႕ ေျပာတတ္က်ပါေသးတယ္။ ထိုသို႕ေသာအခ်ိန္မ်ဳိးမွာေတာ့ ေစာင္းကန္း ေစာင္းကန္းနဲ႕ “ဒီေကာင္ ငါ့ရည္းစားရဲ႕ အရင္ ဟိုဟာ လား” ဆိုတဲ့ သံသဃ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ ထိုဘဲေတြ ငနဲေတြက ၾကည့္သြားလို႕ကေတာ့ .... သူတို႕ကို ေနာက္ကေနၾကည့္ရင္း က်ိတ္ရယ္ တတ္က်တဲ့ သူေတြဟာ တျခား ဘယ္သူမွ မဟုတ္ပါဘူး .... ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ ဗ်ာ။

ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီလို ဟာသ လုပ္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အမူအက်င့္ေတြနဲ႕ အေျပာေလးေတြကို ႏွဳတ္က မထြက္ႏိုင္ေအာင္ကို အာေစးေနမိတာက အမွန္ပါ။

ဒီ အေၾကာင္းေလးကို ျပန္ေျပာင္းေအာင္းေမ့စြာ ေရးေနခိုက္ “သားေလးေမြးရင္ ကိုယ့္နာမည္ေပးပါ” .... “သားေလးေမြးရင္ ကိုယ့္နာမည္ေပးလိုက္ပါ” လို႕ တိုးတီးစြာေရရြတ္ရင္း

ကိုတိုး

ဒီလိုလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္

ဟိုးတစ္ေလာက ေန႕ခင္းေၾကာင္ေတာင္ အားကစားလုပ္ၿပီး ဗုိက္ဆာဆာနဲ႕ အလွမ္းမေ၀းလွတဲ့ အိမ္နားက ကုလားဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာသြားစားျဖစ္တယ္။ အိမ္နားမွာေတာ့ ထိုင္း၊ ျမန္မာ၊ တရုပ္၊ ကုလားဆိုင္ေတြကေတာ့ ေပါမွေပါ။

ဒါနဲ႕ ဆိုင္လည္းေရာက္ေတာ့ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႕ Dosa (ျမန္မာအေခၚ “တိုရွည္”) ေျခာက္ခ်ပ္ .. ၾကက္ကီးမား ၁ ပြဲ၊ အာလူးဟင္း တစ္ပြဲ စားၿပီး ဒိန္ခ်ည္ ၂ ခြက္ ဆင့္ေသာက္ေရာ။ (ေျပာမယ့္သာေျပာတာ ထည့္ေပးတာေတြက နည္းေနေတာ့ အာေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မဆြတ္ရွာဘူး၊ ဟင္းေတြကလည္း အေရာင္တင္မွဳန္႕ေတြဘယ္ေလာက္မ်ားထည့္ ထားသလဲလို႕မေျပာေတာ့ပါဘူး ဘုန္းႀကီးသကၤန္းေတြမ်ား ထည့္ခ်က္ထားလား ေအာင့္ေမ့ရတယ္) ဒါနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ဆိုင္ေရွ႕မွာေတြ႕ေတာ့ သူ႕ပါေခၚၿပီး ဒိန္ခ်ည္ေသာက္မလား ငါေပးပါ့မယ္ လို႕ေျပာၿပီး ဆိုင္ထဲေခၚလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဆိုင္ထဲမွာ သူနဲ႕ “ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားကိုးေရးနဲ႕ မည္သူ႕မွ အားမကိုးေရး” အစရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို စီစာပတ္ကံုး စာစီကံုးသကဲ့သို႕ ကၽြန္ေတာ္က စေျပာတယ္။

ေနာက္ ပိုက္ဆံရွင္းမယ္ လုပ္ေတာ့ ပိုက္ဆံအိပ္က ပါမလားဘူး။ ဒါနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို မင္းမွာပါရင္ ခဏေလာက္ဆိုက္ၿပီးေပးလိုက္ပါ ငါေနာက္မင္းဆီခ်က္ခ်င္းလာေပးပါ့မယ္လို႕ ေျပာတာနဲ႕ သူက ပိုက္ဆံထုပ္ၿပီးရွင္းလိုက္တယ္။ ေသပါေလေရာ ..... သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ “ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားကိုးေရးနဲ႕ မည္သူ႕မွ အားမကိုးေရး” ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ေဟာေျပာသြားတာေတြကိုေတာ့ ဘယ္လိုျမင္မလဲ ဗ်ာ ..

ဒီလိုလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္

ကိုတိုး

အားလံုးကို သတိရပါတယ္

“သတိရေနတယ္ ... သူငယ္ခ်င္းေရ .. တို႕မ်ား ငယ္ငယ္တုန္းက ရြာအ၀င္လမ္းဆီကေန လက္ခ်င္းယွက္ကာ ေျပးကာ လႊားကာ ေက်ာင္းတက္လာၾကတာေတြ .. ေမ့ႏိုင္ပါ့မလား .. မင္းတို႕ငါတို႕ ငယ္ငယ္တုန္းကေလ .. ” ဘာရယ္မွ မဟုတ္ပါဘူး .. တြံေတးသိန္းတန္ သီခ်င္းေလးကို နားေထာင္ရင္း ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အလုပ္ကသူငယ္ခ်င္းေတြကို
သတိရေနမိတာ အမွန္ပါ။

လက္ဝဲမွ လက္ယာသို႕ - သာေက်ာ္ျဖဴ၊ ကိုတင္ကို (MCC)၊ ပါပါေလး၊ ကၽြန္ေတာ္ေပါ့ဗ်ာ၊ အန္တီႀကီး (မွတ္ခ်က္။ ။နာမည္အရင္းေမ့ေနသည္)၊ အိေလး၊ ၿဖဳိး၊ အိသန္႕၊ သန္႕ေရႊစင္ (MCC)၊ ဒါဒါ၊ ဂ်ဳဂ်ဴး၊ ေအးထြန္း (ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဖြဲ႕ရဲ႕ ကိုေလးျဖဴေပါ့)၊ ေအးမင္းထြန္း၊ ကိုဦး (ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဖြဲ႕ရဲ႕ အႏိုင္၊ ေအာင္သူ၊ မင္းေအာင္၊ တြံေတးသိန္းတန္၊ ဟသၤတထြန္းရင္ အစရွိတဲ့ .. ေတာႀကဳိက္သီခ်င္းမ်ားကို အပီဆိုတတ္သူ)၊ ကိုသန္႕ဇင္ ေခၚ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ေမာင္သန္႕ဇင္ပါခင္ဗ်ာ။

ဒါကေတာ့ DCD ကေဘာ္ဒါေတြေပါ့။ လက္၀ဲမွ လက္ယာသို႕ - အဆိုေတာ္၊ ေမာ္ဒယ္၊ ကြန္ပ်ဳတာသင္တန္းဆရာ Blogger ေဇာ္မိုးေအာင္၊ ကၽြန္ေတာ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ရိုးသားလွတဲ့ ရွမ္းကေလး တင္ထြန္းေအာင္၊ သူငယ္ခ်င္းလည္းျဖစ္ ဂ်ာႀကီးလည္းျဖစ္တဲ့ ကို၀င္းေဌးဦး၊ အၿမဲတမ္း အတည္ေပါက္နဲ႕ ဟာသေတြ လုပ္တတ္တဲ့ ကိုမင္း၊ ဒီစီဒီရဲ႕ လက္ရွိပင္တိုင္ Customer ေတြရစ္တာကို အၿမဲတမ္း သည္းခံေလ့ရွိတဲ့ ေက်ာ္၀င္းေဆြ (ခ) ေက်ာ္ႀကီး

မႏၱေလးက သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးကို ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ အၿမဲသတိရေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေပါင္းသင္းခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားစုဟာ တကယ့္ ညီရင္းအကို ေတြလိုပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးကုန္ကုန္ေျပာရရင္ တစ္ေယာက္အိမ္ တစ္ေယာက္ကို စားအိမ္ေသာက္အိမ္ လို႕ေတာင္ ေျပာရေလာက္တယ္။ “ကိုတိုး ထမင္းစားအံုးမလား” ဆိုတာကေတာ့ သူတို႕ေတြအိမ္သြားလည္ရင္အၿမဲၾကားရတဲ့ အသံပါ။ အစားဆိုရင္ ဟန္မေဆာင္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မျငင္းတတ္ပါဘူး။ ၀င္တီးတယ္။ ခ်ေပးသမွ် လည္း ကုန္ေအာင္တီးတယ္။ တစ္ခါတေလၾကေတာ့လည္း သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေတြ အလည္ေရာက္ရင္းနဲ႕ “အန္တီေရ .. မနက္ျဖန္က်ေတာ့ ၾကက္သားမဆလာဟင္းေကာင္းေကာင္းေလးနဲ႕ ၾကက္ဥေၾကာ္ ႏွစ္လံုးေၾကာ္ထားလိုက္ပါ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သရက္သီးဆီစိပ္ေလးပါ စီစဥ္ထားလိုက္ပါ .. ေက်ာင္းကျပန္လာရင္ ကၽြန္ေတာ္လာစားလွည့္မယ္” ကိုယ္က စားခ်င္တာကို အတည္ေပါက္နဲ႕ေျပာလည္း သူတို႕က “ေအးေအး .. မနက္ျဖန္လာခဲ့လို႕” ေျပာၿပီး စားမည့္အရာေတြကို စီစဥ္ေပးထားတတ္ၾကပါတယ္။ ဟင္းခ်က္အရမ္းေကာင္းက်တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေမလက္ရာနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အေမေတြလက္ရာကို ဘယ္သူငယ္ခ်င္းမွ မစားခ်င္ဘူးလို႕ မျငင္းတတ္က်ပါဘူး။ ဘာသာျခားေတြ၊ လူမ်ဳိးျခားေတြနဲ႕ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း သူတို႕အိမ္ေတြေရာက္တိုင္း စကားကို လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲ အေၾကာင္းအရာမ်ဳိးစံုျဖင့္ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္က မေရာက္ျဖစ္ရင္ေတာင္ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ မိဘေတြက ေမးတတ္ၾကရံုတင္မကဘူး .. လာပါလို႕လည္း ဖိတ္တတ္ၾကပါေသးတယ္။

ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံျခားလည္းေရာက္ေတာ့ အဲဒီေလာက္ ေဖၚေရြပ်ဴငွာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ မိသားစုေတြဟာ မရွိသေလာက္ ဆိုသလိုပါပဲ။ သူတို႕ရဲ႕ အလြန္႕အလြန္ဆိုတာက စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ အားလံုးရွယ္လုပ္ၿပီး အားရပါးရ သြားစားတတ္တာေလာက္ပါပဲ။ ဒါမ်ဳိးေတြေရးျပလို႕ “ေမာင္ကိုတိုး တစ္ေယာက္ျဖင့္ စူစကာ ပုဏၰား လွဴတာအကုန္စား .. စားခ်င္ရွာလြန္းလို႕ Blog ေပၚထိ လာေရးရတယ္” လို႕ေျပာလည္း ေျပာစရာျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုလိုခ်င္တာက ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ မႏၱေလးမွာ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ညီရင္းအကိုသဖြယ္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရင္းႏွီးမွဳ႕မ်ဳိးဟာ .. ႏိုင္ငံျခားဆိုတဲ့ ေနရာေတြမွာ မရေတာ့တဲ့ အေၾကာင္းေလးတစ္ခု အေနနဲ႕ ေရးျပရျခင္းပါ။

လက္ဝဲမွ လက္ယာသို႕ - “အစဥ္အရမ္းမိတဲ့ ရွင္ဂြမ္းဂြိ” လို႕ ေျပာရေလာက္တဲ့ ေဘေဘး၊ မြန္မြန္၊ အၿမဲတမ္း တက်က္တက်က္ရန္ျဖစ္တတ္တဲ့ မနီလာ .. ေနာက္ကေတာ့ မင္းေလး မင္းႀကီး နတ္၀င္ေနတဲ့အလား လက္ညဳိးေလးေတြကိုယ္စီေထာင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္၊ ေက်ာ္ႀကီး နဲ႕ တင္ထြန္းေအာင္ တို႕ အညာေဒသရဲ႕ Parado ေပၚတြင္ (မိုးေလးေတြ မွဳိင္းညိဳ႕ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ .. မံုရြာနားက ရြာေလးေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး လွတယ္)

မံုရြာဖို၀င္ေတာင္ေရာက္ သူငယ္ခ်င္းေက်ာ္ႀကီး ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

ကိုတိုး